بالاخره دیروز فرصت کردم فیلم کامل اجلاس حاشیه ای داووس را ببینم. برای اولین بار بود که صحبت های یک مقام اسرائیلی را می شنیدم و خوب شد که انگلیسی حرف می زد. اگر عبری بود و ترجمه می شد شاید متوجه نمی شدم که چقدر بی ادبانه صحبت می کند. چنان تکبر و تفرعنی در رفتار و لحن گفتارش بود و از موضع بالا حرف می زد که به نظرم آمد گفتگو با آنها به جز هنگامی که برگ برنده ای در دست داری، امکان ندارد.
با عتاب رو به اردوغان کرد گفت: مبارک بهتر از شما اوضاع منطقه را می داند! او می گوید حماس مقصر است آن وقت شما ما را مقصر می دانی؟! ابومازن هم اوضاع منطقه را خوب می شناسد. او هم حماس را مقصر می داند و شما ما را؟!
گفت(پراکنده و قریب به مضمون):می گویید حماس به صورت دموکراتیک بر سر کار آمده اما دموکراسی به تنهایی مهم نیست. متمدن بودن مهم است! {لعنتی}... حماس زشت ترین دیکتاتور است...جان بچه ها برای ما بسیار ارزشمند است... پنج هزار مادر و کودک فلسطینی را برده ایم در بیمارستان های خودمان درمان کرده ایم... مهندسان کشاورزی مان را فرستادیم برایشان مزرعه توت فرنگی درست کرده بودند اما اینها همه را خراب کردند{ِیادم هست عمو هم همه اش همین را می گفت که اسرائیل می رود کشاورزی یادشان می دهد و امکانات می دهد اما خودشان عرضه ندارند و می زنند خرابش می کنند.}...غزه یک روز هم محاصره نبوده!!!... هر حمله ای که به غزه کردیم قبلش با خانه ها تماس گرفتیم و گفتیم پناه بگیرید.... هیچ چیز جز حمله ما پرتاب موشک ها را متوقف نمی کند. امیدوارم درس گرفته باشند...
هنوز یادم که می آید دلم پر از نفرت می شود. فلسطینی ها چطور این تحقیر را ۶۰ سال تحمل کرده اند. آن وقت عمر موسی حرف از گرسنگی و کمبود دارو می زند. اینقدر به حداقل ها راضی اند. می گفت از کسانی که گرسنه نگاهشان داشته اید و دارو و سوخت ندارند انتظار دارید هیچ عکس العملی نشان ندهند؟ انگار اگر مرزها باز شود و امکاناتشان تامین شود دیگر مشکلی نیست.
و رسانه ملی این سخنان را نشان نمی دهد. نمی دانم از چه می ترسد. می ترسد مردم در اثر شنیدن سخنان ضد حماس و طرفدار اسرائیل، برایشان شبهه ایجاد شود و بپرسند چرا موضع گیری های ما چنین است؟ حالا کم مردم شبهه دارند با این همه رسانه فارسی زبان رقیب؟ می ترسد نظام نتواند موضع گیری هایش را موجه کند؟ مثلا حالا موجه می شود با این کارها؟ می ترسد قبح به رسمیت شناختن اسرائیل برای مردم از بین برود وقتی ببینند باقی کشورها راحت می نشینند و با این رژیم گفتگو می کنند؟
کلا رسانه ملی به سانسور عادت کرده و به نظرم خیلی وقت ها بدون محاسبه سود و زیانش این کار را می کند. جنگ غزه بهترین فرصت بود تا حرف های وقیحانه اسرائیل و حامیانش پخش شود. حق آنقدر روشن بود که کسی به اشتباه نیفتد. به علاوه، ساختن مستند هایی که از زبان خود اسرائیلی ها و غربی ها دروغ هایشان را افشا کند، کار سختی نیست. یا مثلا چه اشکالی دارد اخبار پیش روی تانک های اسرائیلی هم پخش شود به جای اینکه دائم بگوییم زمین گیر شده اند اما هر بار یک جا! گاهی یاد وزیر اطلاعات عراق می افتادم که آمریکایی ها پشت دروازه بغداد بودند می گفت همه اش دروغ است. سوگیری هم می خواهیم به نفع یک طرف داشته باشیم خوب است از بی بی سی و سایر غول های رسانه ای یاد بگیریم که چقدر حرفه ای دروغ می گویند. با این اخبار ضایعی که پخش می شود فقط اعتماد بسیاری از مردم را از دست می دهد. در مورد اخبار داخلی هم نمونه های زیادی از این سانسور کردن وجود دارد که یک موقع باید بنشینند و دوباره فکر کننند راستی ما چرا این کار را می کنیم؟ می دانم که عدم شفافیت ها و ضعف های سیستم اداره کشور در رسانه مان بازتاب دارد و می دانم که مصلحت هایی باید در ارائه اخبار لحاظ شود که اگر نشود بی عقلی است اما با این وجود رسانه ما می تواند و باید متفاوت از این باشد. این هنر نیست که با سفید و بی نقص نشان دادن یک طرف ماجرا و سیاه کردن آن طرف، مردم را به آن قضاوتی که می خواهیم برسانیم و ساده انگاری را یادشان بدهیم تا دیگر از عهده تحلیل یک ماجرای پیچیده و چند لایه بر نیایند و همین که فهمیدند مثلا حماس فلان جا اشتباه کرده به کلی موضعشان عوض شود*. هر چند طرف اسرائیلی آنقدر خبیث است که کارمان را راحت کرده اما باز هم این رویکرد جواب نمی دهد. با این کار شما همان تعدادی را همراه خودت می کنی که بدون این همه زحمت هم به موضع گیری های نظام اعتماد دارند. سطحی نگر هم بارشان می آوری و در عوض جمع کثیری از مردم و خواص را بی اعتماد می کنی.
* البته شک دارم که رسانه چندان توانایی برای چنین آموزش های پیچیده ای مثل تحلیل و قضاوت را داشته باشد. لااقل به تنهایی.
