ترکیه تا کجا ادامه می دهد؟
(فیلم کامل اجلاس را اینجا می توانید ببینید.)
اخبار را لابد شنیده اید که رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه که یکی از متحدان نزدیک اسرائیل در منطقه است در اجلاس حاشیه ای داووس که با موضوع غزه برگزار شده به پرز بد و بیراه گفته. شبکه خبر قسمتی از گفتگو را پخش کرد و قسمتی دیگر را هم کارشناس برنامه گفت. متاسفانه شبکه خبر فقط قسمتی از انتهای ماجرا را نشان می دهد احتمالا چون در باقی گفتگو اردوغان مودبانه با پرز صحبت می کند و آنها را به عنوان یک کشور به رسمیت می شناسد- اصلا متحد نزدیک هم بوده اند خوب.
اردوغان اجلاس را نیمه تمام رها کرده و به ترکیه برگشته و همان نیمه شب با جمعیت هزاران نفری استقبال کننده ها روبرو شده که می گفتند راست قامت باش. مردم پشتیبان تو هستند. قابل توجه کسانی که درک شکست خوردن اسرائیل در جنگ غزه برایشان سخت است. کم کم فهمانیده خواهند شد.
روزنامه یعیدوت آهارونوت اسرائیل هم فورا بحث مجازات ترکیه را پیش کشیده و گفته که باید بدهی های ترکیه به صندوق بین المللی پول را مطرح کنیم و این کشور را تحت فشار بگذاریم.
نمی دانم این موضع ترکیه را چطور باید ارزیابی کرد. آیا می شود باور کنیم که این یک موضع ایدئولوژیک است و حاضرند برایش فشارهای اقتصادی و سیاسی شدیدی را که از این پس شروع خواهد شد تحمل کنند؟ یا اینکه انگیزه دیگری برای این رفتار سیاسی وجود دارد. این موضوع خیلی مهم است. در دنیا به جز خودمان کشور دیگری را نمی شناسم که موضع ایدئولوژیک داشته باشد- منظورم این نیست که همه مواضعمان ایدئولوژیک است. همه در معادلات سیاسی به دنبال سود و زیان و یارکشی هستند. اگر آن طور باشد که دوست داریم و اگر این خصومت با اسرائیل از سوی ترکیه ای که متحد نزدیک اسرائیل در منطقه بوده ادامه پیدا کند، جدا اتفاق مهمی در بین کشورهای اسلامی و در دنیا افتاده. خیلی مهم.
راستی. عمر موسی تو احساس نمی کنی که احیانا دلت بخواهد خودت را از جایی حلق آویز کنی؟ مثلا از خجالت اینکه مثل گیاه نشستی تا آخر جلسه. یا از احساس ذلت و حقارت مفرط؟ اگر نه که برو دلت خوش باشد قواعد دیپلماتیک می دانی. بدبخت!
پ.ن: این + این که البته کامل نیستند