سعی

سیل جمعیت شیعیان عراقی دارند پیاده به سمت کاظمین می روند. همین هفته گذشته دو انفجار بزرگ و تعدادی زیادی کشته و زخمی داشته همین مسیر. هدفش هم عزاداران است. اما باز مردم می آیند. زن و مرد و پیر و جوان و حتی کودکان. خطر مرگ دارد اما خیالشان نیست. یکی شان همین را جلوی دوربین تلویزیون ما تصریح می کند. نمی کرد هم واضح بود که جانشان را کف دست گرفته اند. دلم می گیرد از این شجاعتی، از این عشقی که دارد هدر می رود. لابد کافی نیست که خدا کار دنیا را یکسره کند. لابد کم اند آنها که از پس آن نبرد سخت بر آیند. لابد باز ممکن است سر بزنگاه تنها بماند ذخیره خدا. دلم می گیرد از خودمان.