چند ماهی هست که به جای سالاد کاهو یا گوجه و خیار، مشتری یک سالاد قدیمی و اصیل لبنانی- تبولی یا تبوله*- شده ایم. البته فرهنگ سازی در این زمینه کاملا به عهده من بوده. ماه رمضان به اقتضای تمایلات نفسانی شدید، افتاده بودم به جان سایت های آشپزی و ماحصل اش عینیت یافته اش عجالتا حمص بود و تبوله.

جعفری را تا می توانید خرد می کنید. هر چه ریز تر خوشمزه تر. افزودنی های بعدی بستگی به سلیقه شما دارد. لبنانی ها بلغور گندم خیسانده شده اضافه می کنند اما چون کمی دیر هضم است ما حذف کرده ایم. تکه های قرمز گوجه لا به لای سبز تیره ی جعفری ها صحنه ای است بس شعف انگیز. پیاز هم که طعمش اساسا با جعفری همخوانی دارد.میتوانید نگینی خرد کرده و اضافه کنید. پیازچه البته آنقدر ها دلچسب ما نبود. شلغم خام رنده شده هم علاوه بر کلسکیون ویتامین ها طعم خوبی با جعفری دارد. امروز ما فلفل دلمه ای را هم امتحان کردیم. بد نبود.  حالا نوبت چاشنی یا همان سس است. ترکیب طلایی لیمو ترش تازه و روغن زیتون معطر همراه نمک و فلفل. اگر مثل من آبلیموی فراوان دوست دارید، سالاد را در کاسه بریزید که سبزیجات توی آبلیمو غوطه بخورد. خوردنش تقریبا با همه ی غذاها می چسبد. از سبزی پلو با ماهی یا ماکارانی تا فسنجان یا خورش به.

هر بار موقع درست کردن اش فکر می کنم چطور یک چنین ترکیب ساده ی فوق العاده ای تا به حال به فکر ما نرسیده بوده. ملت طعمش را بچشند باید سطح زیر کشت جعفری را افزایش بدهیم در کشور.


* یک جستجوی اینترنتی بکنید یک عالم طرز تهیه متفاوت پیدا می کنید. گیشنیز. نعناع، کرفس و ...من هنوز همه را امتحان نکرده ام. نی دانم شاید همینقدر خوشمزه باشند یا حتی بیشتر.