بریده ای از یک مقاله ی چامسکی برای آنها که فکر می کنند ایران می تواند بهانه برای دشمنی به دست آمریکا ندهد. البته چامسکی وارد ریشه های این تقابل نمی شود که چرا جمهوری اسلامی ماهیتا در مقابل و خطری برای آمریکاست.

ابتدا درباره هسته ای شدن ایران و احتمال ضعیف تولید بمب هسته ای حرف می زند و نقدی هم به حکومت سرکوبگر و دیکتاتور ایران دارد و بعد توضیح می دهد بر خلاف ادعای مسئولان آمریکایی هیچ کدام از اینها، نه هسته ای شدن و نه توان نظامی برای آمریکا تهدید نیست.

«...اگر چه ایران از نظر نظامی یک تهدید نیست اما این به آن معنی نیست که واشنگتن بتواند ایران را تحمل کند. ظرفیت بازدارندگی ایران به عنوان تلاشی غیر قانونی برای سیطره ایجاد کردن تلقی می شود که این تلاش، به نوعی دخالت در طرح های جهانی آمریکاست. به خصوص این وضعیت ایران، کنترل آمریکا را بر منابع انرژی در خاورمیانه تهدید می کند. کنترلی که از اولویت های اصلی طراحان بعد از جنگ جهانی دوم بوده است. به طوری که گفته می شود کنترل منابع این مطقه به مثابه کنترل کل جهان است.
اما تهدید ایران برای آمریکا از این بازدارنگی هم فراتر می رود. ایران به دنبال گسترش نفوذ خود است. ایران در برنامه پنج ساله ی خود می خوهد روابط چند جانبه، منطقه ای و بین المللی را گسترش دهد و پیوند های ایران را با دولت های دوست، تقویت کند و به این ترتیب ظرفیت دفاعی و بازدارندگی اش را افزایش دهد. متناسب با این طرح، ایران به دنبال افزایش قدر و قیمت خود از طریق مواجه با تاثیر آمریکا در منطقه و توسعه پیوند ها با بازیگران منطقه ای از طریق حمایت از همبستگی اسلامی است. در یک کلام ایران به دنبال "بی ثبات کردن" منطقه است.  این کلمه ای است که ژنرال پترائوس استفاده می کند. یعنی تهاجم و اشغال کشورهای همسایه ی ایران به معنی با ثبات کردن منطقه است و تلاش ایران برای توسعه تاثیرگذاری اش در کشورهای همسایه ی خودش می شود بی ثبات کردن و بنابراین، غیر قانونی است. البته این مدل استفاده از لغات {در آمریکا} مرسوم است...»