استقلال کامل کشورهای نفت خیز اسلامی مساوی است با مرگ نظام سلطه کنونی. اگر تا به حال دست به حمله نظامی نزده اند اگر مثل گربه های وحشی پنجه نکشیده اند چون امید به کنترل اوضاع دارند. چون مهره های آماده ای مثل دولت موقت مصر در اختیار دارند. کمی که تحت فشار قرار بگیرند ناوهایشان را می بینی برای حفظ همان خزعبلاتی که خوب بلدند به هم ببافند مثل دموکراسی و امنیت جهانی و اینها کنار کشور مربوطه پیدایشان می شود. یعنی مردم بی پناه لیبی که حالا دارند به تنهایی با این دیکتاتور روانی می جنگند بعد چالش بزرگتری مثل ارتش آمریکا خواهند داشت مگر اینکه یک چهره معتدل یعنی دوست با آمریکایی ها در راس دولت شان قرار بگیرد. به طوری که اطمینان دهد سور و سات آنها به هم نمی خورد.
شاید اینها هزینه ای است که مسلمانان باید بپردازند تا به لزوم آن نبرد نهایی برسند.
دل نگران با هزار بیم و امید هر روز چشم می دوزیم به اخباری که می رسد. از لیبی. بحرین. یمن. عربستان. مصر. اردن.