شعاری که زیاد در طول مسیر زیارت اربعین شنیدم، این بود. لبیک یا حسین. در حرم امام هم چند دقیقه یک بار مردی پشت بلندگو آن را تکرار می کرد و مردم همراهی می کردند. ولی من زبانم به گفتنش نمی چرخید. برایم سنگین بود. چند باری همراهی کردم و هر بار خودم را سرزنش می کردم که من را چه به گفتن این کلام. من را و بسیاری از مردم شبیه من را که عملا قدمی در مسیر امام حسین بر نداشته ایم. 

لبیک یا حسین را رزمندگانی باید می گفتند که مظلومانه هشت سال جنگ را پشت خاکریزها، در گرمای وحشتناک صحراهای تفتیده جنوب، در سرمای کوهستان های غرب، با کمترین امکانات، پیش بردند و بزرگترین عشق شان این بود که مولایشان از آنها راضی باشد و به شهادت برسند. 

لبیک یا حسین را رزمندگان گمنام ایرانی، لبنانی، سوری و عراقی باید بگویند که امروز در سوریه و عراق با تکفیری ها می جنگند و به شهادت می رسند.

لبیک یا حسین را مادران و پدران شهدا باید بگویند. همسران و فرزندان شهدا. آنها که عزیز داده اند در راه امام. آنها که همین امروز خودشان یا عزیزانشان در معرکه ی نبرد حق و باطل اند از هر نوعی.  آنها که حقیقتا هر لحظه آماده اند برای این مبارزه و از خود گذشتن.

"لبیک یا حسین" کلامی نیست که هر کس از راه رسید فریادش بزند. حرمت دارد. لااقل آدم باید بفهمد چه ادعایی می کند با گفتن این کلام. 

و چقدر قشنگ سید حسن نصر الله معنایش را می شکافد:

نَحنُ سَوفَ نَبقی هُنا
(ما اینجا خواهیم ماند)
وسَوفَ یَبقی نِدائُنا
(و ندای ما خواهد ماند)
أن یَفهَمَهُ الإِمِرِکیّون
(که آمریکاییها آنرا بفهمند)
أمِرِکیّیون لا یَعرِفون ماذا یَعنی لبّیکَ یا حُسَین
(آمریکاییها نمی دانند لبیک یا حسین یعنی چه)

* لَبّیکَ یا حُسَین یَعنی أنَّکَ تَکونُ حاضِراً فی المَعرَکَه
(لبیک یا حسین یعنی اینکه در معرکه جنگ حاضر باشی)
وَلو کُنتَ وَحدَه
(هر چند تنها باشی)
وَلو تَرَکَکَ النّاس
(وهر چند مردم تو را رها کرده باشند)
وَاتَّهَمَکَ النّاس
(وتو را متهم کرده باشند)
وَخَذَلَکَ النّاس
(و تو را بی یاور گذاشته باشند)

* لبّیکَ یا حُسَین یَعنی أن تَکونَ أنتَ و مالُکَ
وَ أ هلُکَ وَ أولادُکَ فی هذه المَعرَکه
[لبیک یا حسین یعنی تو و
مالت و زن و فرزندانت در این معرکه جنگ باشید]

*  لََبَّیکَ یا حُسَین یَعنی أن تَدفَعَ الاُمُّ بِوَلَدِها لِیُقاتل
(لبیک یا حسین یعنی مادر فرزندش را به میدان جنگ بفرستد)
فَإذا استُشهِدَ و احتُزَّ رأسُه
وَ اُلقیَ بِهِ إلی آُمِّهِ
[ و هنگامی که فرزندش شهید شدو سرش بریده شد و به سوی مادرش انداخته شد ]
وَضعتهُ فی حِجرِها
وَ مَسَحَت الدَّمَ و التُّرابَ عن وَجهِهِ
وَ قالَت لَهُ راضیَهً مُحتَسِبَهً
بَیَّضَ اللّهُ وَجهَکَ یا بُنَیَّ
کَما بیَّضتَ وَجهی عِندَ فاطِمَهَ الزَّهراءِ یَومَ القیامَه
[مادرش آنرا به خانه برده،خاک و خون را از آن پاک کرده به او بگوید:از توراضی هستم خداوند رو سفیدت کند همانطور که مرا برای روز قیامت و نزد فاطمه زهرا  رو سفید کردی]

هذا یَعنی لََبَّیکَ یا حُسَین
(این است معنای لبیک یا حسین)

* لَبَّیکَ یا حُسَین یَعنی أن تأتی الاُمُّ وَ الاُختُ وَ الزّوجَه
لِتُلبِسَ زوجَها أو أخاها أو إبنَها
جامهَ الحَرب و تَد فَعُه إلی الجِهاد
[لبیک یا حسین یعنی مادرو خواهر و زن می آید تا شوهر یابرادر یا فرزندش را لباس رزم بپوشاند و او را راهی میدان جنگ کند]
لبّیکَ یا حسَین یَعنی أن تُقَدِّمَ زَینَبُ
لأخیها الحُسَین جَوازَ المَنیَّهِ و الشَّهاده
هذا یَعنی لََبَّیکَ یا حُسَین
[لبیک یا حسین یعنی زینب جواز مرگ و شهادت را به برادرش حسین تقدیم کند این یعنی لبیک یا حسین]

*  وَ بِهِ نَختُم لِیَسمَعَهُ العالم
[و با این کلام سخن را خاتمه می دهیم تا جهانیان آنرا بشنوند]
العَمَل
العَمَل إذااحتاجوا
الینا فی ساحهٍ اُخری
[هر جای دنیا که به ما نیاز باشد ما حاضریم]

*  لَن نکونَ حَمَلَهَ الأکفانِ فَقَط
وَ إنَّما سَنَکونُ حَمَلَهَ الأکفانِ وَ السِّلاح
( و اینگونه نیست که فقط کفن پوش باشیم، بلکه ما کفن پوش و سلاح به دست خواهیم بود)

 

اگر قبلا ندیده اید، این کلیپ را از دست ندهید. متن پیاده شده جملات را هم از وبلاگ زهرا برداشتم.