سعی

دلم نمی خواهد عکس بگذارم  اینجا از صف های دریافت سبد کالا.  هر چند گذاشتن و نگذاشتنش فرقی هم نمی کند و تا الان تصویری که دوست داشتند از خزانه ی خالی و بدبختی ایرانی ها به دنیا نمایش بدهند، تکمیل شد. آن هم اتفاقا عدل توی مخ دهه فجر. البته از رئیس جمهوری که وسط حساس ترین و سخت ترین مذاکرات کشور به نا حق دم از خزانه ی خالی می زند، نباید انتظار داشت چنین ظرافت و دقتی داشته باشد. با این وجود ما کاملا نسبت به فرزندان انقلاب خوشبین هستیم و اصلا(!) فکر نمی کنیم عمدی در کار باشد. جدای از این تصویر دلپذیر از ایران، کار اینقدر مدبرانه و حساب شده و تمیز بوده که حتی ظاهرا بعضی از وزرای دولت تدبیر و امید هم به شدت معترض بوده اند.

فقط نمی دانم چرا جایی به چشمم نخورد مجیزگویان دولت در تحسین این طرح توانسته باشند چیزی سر هم کنند. نبینم دستگاه تحسین و توجیه تان لنگ بزند! اگر این یکی خیلی سخت بود به نظرم هنوز می توانید مثل بعضی ها که خداوند بهره خیلی بیشتری از "رو" به آنها داده، یا توانش را داشته اند و خودشان "رو" را کسب کرده اند، از دولت قبل مایه بگذارید. ربط دادن هایش را هم که بلدید. البته به اعتقاد برخی، این نمایش ذلت و ایجاد خشم عمومی، هدف های متعدد و مهم دیگری دارد که با اندکی دقت در اوضاع و شناخت برنامه ریزان، می شود تا حدی حدس زد. نسبت دادن این اوضاع به دولت قبل هم فقط در حد یک دستاورد حاشیه ایی و کم اهمیت مطرح است.

می دانی چیست؟ برای آینده ی این همه تدبیر و امید، روز به روز بیشتر خوف می کنم.