سعی

اگر مثل من اصلا حوصله ی باشگاه رفتن و کلاس ایروبیک یا پیلاتس و اینها ثبت نام کردن ندارید و توی پارک هم دوست ندارید بدوید و پارک بانوان هم بغل دست خانه ی تان نیست، ورزش صبحگاهی شبکه شما(10) را از دست ندهید.

البته کمی سحرخیزی می خواهد و باید شب زود خوابید باشید. ساعت شش و هفت، هشت دقیقه شروع می شود و شش و نیم تمام. از استان مازندران پخش می شود و دو تا مربی دارد. یکیشان یک پیرمرد خیلی باحال و تیپ ورزش باستانی است که خیلی هم نشاط می دهد و فقط جگر ما تهرانی ها را خون می کند از بس می گوید به به چه هوایی.  چه منظره ایی. یا گِل کوه است یا وسط جنگل و رودخانه. ما هم پنجره را باز می کنیم تا بوی شبیه به پالایشگاه صبح تهران بپیچید توی خانه. البته بعضی روزها استثنائا می شود مثل امروز که یک نسیم باران خورده ی لطیف محشر می وزد تو. آن یکی مربی یک مرد جوان و به شدت بی حال است که حوصله ی آدم را سر می برد ولی ورزشهایش بد نیست.

البته مقید شدن به این مدل ورزش برای ما که عادت نداده ایم خودمان را، خیلی سخت  است و آدم هی وسوسه می شود بیندازد روز بعد. زود ناامید نشوید. حتی هفته ایی یکی دوبار هم همت کردید برای شروع خوب است. اما هی با خودتان صحبت کنید که چقدر واجب است و پس فردا که نه همین فرداست هزار درد و مرض در اثر بی تحرکی می آید سراغمان. بعضی هایش که البته همین امروز تشریف آورده اند و باز چشم مان به حساب نمی آید.

خلاصه که همین. و راستی، داشتن یک آدم به شدت پای کار مثل مامان من که شرمنده ات کند با همت و اراده اش، بسیار کمک می کند. حالا اگر نیست دور و برتان که جورش را خودتان بکشید. شاید برای بقیه همین آدم شدید و سبب خیر. 

از اینجا هم می شود دانلود کرد اما تجربه ثابت کرده با برنامه ی ضبط شده آدم بیشتر امروز و فردا می کند. با پخش تلویزیونی بهتر است.