روزنامه ی جمهوری اسلامی آورده:"همه می‌دانند که توافق نامه ژنو یک نقطه مثبت در کارنامه دولت یازدهم است، زیرا موجب توقف روند افزایش فشارها بر ایران و هدایت جریان هسته‌ای به سوی حل و فصل عادلانه شد. رئیس‌جمهور و گروه مذاکره کننده می‌توانند به این اقدام مثبت و موفق خود ببالند و همواره از آن سخن بگویند..."

باشد. افتخار تعلیق بخش های مهمی از برنامه های هسته ایی و پذیرش تعهدات سنگین و در عوضش توقف روند افزایش فشارها و حرکت به سمت حل و فصل عادلانه(!!!) مال دولت شما. تدبیر کردید و پول یارانه ی سه چهار ماه مردم را تأمین کردید از گرسنگی نمیریم. اما به صلاحتان هست سنگین و رنگین تا جایی که می توانید راجع به این نقطه ی درخشان کارنامه صحبت نکنید و ماجرا را هم نزنید. بالاخره آدم ها فهم و شعور دارند. حتی اگر حرص و نفرت هم اجازه ندهد به زبان بیاورند بسیاری می دانند این توافق را با این همه امتیازات، هر دولتی جای این بر سر کار آمده بود می توانست به سادگی حاصل کند حتی دولت قبلی با همان سابقه و ادبیات به قول شما خصمانه اش. مخصوصا اگر از ابتدا درباره ی خزانه ی خالی و بدبختی کشور ناله نکرده بود و با قدرت می رفت سر میز مذاکره، قطعا کمتر از این تعهدات و امتیازات می داد و چه بسا بسیار بیشتر می گرفت. 

مسئله دیگر اینکه بالاخره رویکرد این دولت منتخب مردم- گیریم با رأی نه چندان قاطع -به سیاست خارجی و داخلی این است. عزت این است که به جای ارتباط با گدا گشنه های دنیا، ارباب ها جواب سلام مان را بدهند و  پاسپورتمان را آمریکا و اروپا تکریم کنند و به جای حمایت از مظلوم ها گلیم خودمان را از آب بکشیم بیرون و بی خود با کدخدا درگیر نشویم و با عربستان مشکلاتمان را حل کنیم و رفاه را بچسبیم و دوران آرمان خواهی و استقلال طلبی گذشته و بی جهت برای هسته ایی شدن مستقلانه تقلا نکنیم و ...

طبیعی است از چنین دولتی نمی شود انتظار مقاومت عزتمندانه به مفهوم خط امامی اش داشت. به مفهوم خط استوانه ی نظام چرا البته. طبیعی است چنین دولتی اولین و مهمترین برنامه و دغدغه اش ارتباط با کدخدا باشد و معامله کردن با دستاوردهای هسته ایی. اما حتی با چنین رویکردی هم انتظار می رفت زیرکانه و عالمانه پای میز مذاکره بنشینند و حاصل مذاکراتشان این نقص ها و خطاهای فنی و حقوقی نداشته باشد. این ها دیگر ربطی به رویکردهای کلی ندارد. مسئله در سطح کارشناسی است. هر چه هم مسئولان برای خودشان نوشابه باز کنند که وای چقدر زحمت کشیدیم و چند شب نخوابیدیم و چند هفته کار فشرده کردیم و  خیلی کار سختی بود .... بعد هم هی مفاد توافق را از همه مخفی کنند و هی بگویند آمریکا یک طرفه قضاوت کرده و ما نسخه ی او را قبول نداریم و نسخه ما با او کلا فرق می کند و مال ما کارش خیلی درست است و  ما هم اولش دلمان بسوزد که بندگان خدا چقدر تحت فشارند و چقدر آمریکا بد و بدقول است و اینها، بالاخره به مرور زمان این مسائل باز می شود.