سعی

نگرانم. باز سخنگوی وزارت خارجه ی ما یک چیز می گوید و طرف های خارجی چیز دیگر. افخم تاکید کرده ایران هیچ پیش شرطی برای ژنو 2 نمی پذیرد. یعنی ژنو یک را دربست نمی پذیرد که این هم به طور خاص به بحث بودن یا نبودن اسد بر می گردد.

از آن طرف بان کی مون با اشاره به گفت‌و‌گوی تلفنی اش با ظریف گفته: تهران همچون دیگر کشورهای می‌داند که مفاد قطعنامه ژنو یک (سی‌ام ژوئن ۲۰۱۲) باید اجرایی شود.  و از قول ایران برای ایفای نقش مفید و سازنده در این کنفرانس حرف زده.

آمریکا هم گفته ایران ژنو یک را نپذیرد دعوتش را پس می گیریم. این مجموعه یعنی باز یک توافق غیر رسمی پشت پرده هست وگرنه امکان نداشت بان کی مون بدون اجازه ی آمریکا از ایران دعوت کند و دعوت هم منوط بوده به حذف اسد.

یکی از این منابع آگاه که از اخبار پشت پرده خبر دارد  و معمولا هم می ترسد نامش فاش بشود همینطور گمنام لااقل بگوید چه اتفاقی دوباره دارد می افتد. یعنی حالم از این تزویر و سر بریدن های با پنبه دیگر دارد به هم می خورد. آن یک ذره اعتماد و خوش بینی که در ابتدای کار داشتیم با دسته گل های مکرر این چند ماهه پاک از بین رفته است. 

پ.ن: پس از فشارهای معارضان سوری و آمریکا، بان کی مون دعوت برای ژنو 2 را پس گرفت