شروع که شده بود البته. نه حتی وقتی اسم روحانی از صندوق های رای در آمد. از قبل تر که به ملت قبولاندند راه حل مشکلات اقتصادی و ارزشمند شدن پاسپورت ایرانی و رفع تهدید های خارجی و غیره، ارتجاع است به سمت مهره های قدیمی.

جناب زیبا کلام نامه نوشته به روحانی که رابطه با آمریکا را بگذار به رفراندم. بعد در مقدمه فرموده اند:

"...اگر اکثریت رأی دادند که کماکان خواهان استمرار دشمنی با آمریکا هستند، در آنصورت حضرتعالی هم در همین مسیر با جدیت گام بردارید. اگر هم برعکس اکثریت خواهان توقف دشمنی با غرب و آمریکا و تعامل با دنیا شدند، درآنصورت مسئولین به رأی مردم احترام گذارند. ..."

به نظرش ما مرض داریم که خواهان استمرار دشمنی با آمریکا باشیم؟ یعنی اگر ما چموشی نکنیم و آدم باشیم آن طرف هیچ دشمنی با ما ندارد؟ دشمنی نکرده تا به حال؟ این شخصیت آکادمیک غرب دیده ی ما رویش می شود برود در یک جمع آکادمیک توی همان آمریکا این حرف ها را بزند؟ ریشخندش می کنند! کیست که نداند در دنیا آمریکا شروع کننده ی همه دشمنی هاست به خاطر منافعش. یعنی هر جا هر کشوری با منافعش در بیفتد اگر زورش برسد منکوبش می کند و اگر نرسد تا حدی که مجبور باشد تعامل می کند. لااقل مثل رضایی بیا بگو قوی بشویم که مجبور شود با ما تعامل کند. نه اینکه ما دشمنی را با آمریکا کنار بگذاریم! 

یا صداقت داشته باش راه حل اصلی را بگو که دشمنی با اسرائیل را بگذارند به رفراندم. که اگر رابطه مان با اسرائیل خوب شد دیگر آمریکا مشکل چندانی با ما ندارد و می ماند اجرای خرده و عمده فرمایش های گاه و بیگاه. فقط توجیه شرعی و اخلاقی اش را یک جلسه با روشنفکران دینی و غیر دینی بگذارید و جور کنید که چطور می شود در اوج اخلاق گرایی و تدین و تشرع بود و با اسرائیل هم صلح کرد.

و یک نکته  که حیف است آدم یادآوری نکند. گویا باز رای مردم اعتبار از دست رفته اش را به دست آورد. هشت سال بود رای مردم نشانه ی پوپولیسم و سطحی نگری و حاشیه رفتن نخبگان و دیکتاتوری اکثریت سیب زمینی خور بی سواد و اینها بود. حالا دوباره رای مردم معتبر شده. 

البته با همه ی این حرف ها، صادق زیبا کلام یک دنیا فرق می کند با روشنفکرهای وطن فروش.