سعی

نبودن آیت الله بهجت، مي داني نفس نکشیدن آدم هایی چون او حتي براي ما كه هيچ ارتباطي با ايشان نداشتيم يك ضايعه بزرگ است چه رسد به ديگراني كه بهره علمي و معنوي مي بردند. من که درک نمی کنم انسان های بزرگ و خدا شناس چه نقشی در عالم هستی دارند اما این قدر می دانم که چیزی هست. چیزی بوده و حالا نيست. از دست داديم.

سميه، حالا بيشتر به نمازي كه به امامتشان خواندي غبطه مي خورم. حالا كه فرصت تمام شد.

 پ.ن :او  سرچشمه فيوضات معنوي بي پايان بود