خواب عميق
موج سبز دارد چهره اصلی اش را روز به روز آشکار تر می کند. آدم های مخلصی که حقیقتا دنبال ارزش های اسلام و انقلاب بودند بعید است بتوانند همراه با جریانی که خودش را در راهپیمایی روز قدس عیان تر از پیش کرد ادامه بدهند مگر اینکه نگاه ماکیاولیستی به پیاده نظام شان داشته باشند- همان نگاهی که انگش را به دیگری می زنند- یا خودشان هم از همان جنس بشوند یا شاید هم به خوابی عمیق، خیلی عمیق، خیلی خیلی عمیق، فرو رفته باشند.
نامه توکلی در این باره خواندنی است.
پ.ن: از میر حسین به خاطر یک چیز متشکرم. حساسیت و نشاط دوباره ای برای دفاع از انقلاب در ما ایجاد کرد. امیدوارم این مصیبت ها که بر سر ما آورد باعث جهشی در خود سازی، اصلاح دروني نيروهاي انقلابي، فعالیت های فرهنگی و کادر سازي بشود. تهديد ها را بايد به فرصت تبديل كرد.
پ.ن۲ : وقتي بچه بودم يادم هست كه براي راهپيمايي ها خودمان پلاكارد درست مي كرديم. چقدر ذوق داشتيم براي اين كار. حالا چند نهاد دولتي يا سازمان يا حزب يك سري پوستر چاپ مي كنند و روز راهمپيمايي پخش مي كنند. مقدار زيادي از آن اضافه مي آيد. آنها هم كه دست مردم است همه بعد از راهمپيمايي به زباله تبديل مي شود كه كارگران شهرداري بايد به بدبختي از خيابان جمع كنند. هم اسراف شديد است هم اگر دولتي باشد صحيح نيست و هم اين فرصت را از خانواده ها و به خصوص بچه ها مي گيرند كه خلاقيت شان به كار بيفتد و حاصل كار خودشان را بياورند. فكر كن چه بحث هاي خوب و آموزنده اي مي تواند حول ساختن اين پلاكاردها در خانواده شكل بگيرد يا چه لحظاتي شادي مي تواند باشد.
